Het verschil tussen Hermitage en Crozes-Hermitage

Aan de oever van de Rhône, tussen Vienne en Valence, liggen de wijnstreken Hermitage en Crozes-Hermitage vlak naast elkaar. De wijnen worden er van dezelfde druiven gemaakt: roussanne en marsanne voor witte, syrah voor rode wijnen. Alleen zijn de wijnen van Crozes-Hermitage lichter en soepeler. Die van Hermitage zijn voller, krachtiger en complexer, je kan ze ook langer bewaren. Niet voor niets voegde het dorp Crozes de naam Hermitage aan de hare toe: zo kon het er enige glans van meepikken.

Die hogere kwaliteit is een eerste reden waarom de wijnen van Hermitage duurder zijn. Alle wijngaarden liggen er in terrassen op één enkele heuvel, pal gericht op het zuiden. Alleen al die zonexpositie, gecombineerd met een betere bodem en afwatering, maakt een groot verschil ten opzichte van de lager gelegen wijngaarden van Crozes-Hermitage.

De hellingen van de Hermitageheuvel zijn ook steil, wat de wijnbouw duurder maakt: de erosie, het onderhoud van de terrassen en de zware manuele arbeid veroorzaken kosten die doorgerekend worden in de prijs van de wijnen

Maar dat is niet de enige reden voor het prijsverschil. Crozes-Hermitage is de grootste wijnstreek van de noordelijke Rhônevallei, Hermitage is met zijn 137 hectare amper groter dan een gemiddeld wijndomein in Bordeaux. En volgens een oud decreet is er geen uitbreiding mogelijk.

 

De Hermitageheuvel werd in 2013 bovendien uitgeroepen tot nationaal patrimonium. Ruim 80% van de wijngaarden op deze heuvel is in het bezit van slechts vijf wijnhuizen: Chapoutier, Chave, Paul Jaboulet Ainé, Maison Delas Frères en de coöperatie Cave de Tain. De rest wordt verdeeld onder een 25-tal kleinere wijnbouwers en druivenkwekers.

Die schaarste, gecombineerd met een quasi-monopolie van vijf wijnhuizen, leidt ook tot stijgende prijzen. Een voorbeeld: twintig jaar geleden kostte een fles rode Hermitage van Domaine Chave 55 euro, vandaag betaal je er vier tot vijf keer meer voor (en voor oudere jaargangen nòg meer). Daarnaast worden steeds meer wijnen van één enkel perceel op de heuvel gemaakt. Dat gaat in tegen de vroegere traditie om druiven van verschillende percelen te vermengen omdat de percelen zo klein zijn. Nu wordt die kleine oppervlakte net gebruikt om er schaarse "topcuvées" van te maken, die nog duurder verkocht worden: bij Chapoutier kosten ze tot 400 euro per fles.

Ben je bereid om die prijzen te betalen? Dan nog moet je bij het wijnhuis een allocatie hebben: het recht op afname van een bepaalde hoeveelheid wijnen. Voor rijke wijnliefhebbers is dat vaak al een reden om die wijnen nog harder te willen. Waardoor de prijzen verder stijgen. Wat een geluk dat rond deze heuvel de wijngaarden van Crozes-Hermitage liggen.  

Bruno Vanspouwen

Algemeen

Crozes-Hermitage

Evenals in Hermitage liggen de Crozes-Hermitage (sinds 1937 AOC status) wijngaarden aan de linkeroever van de rivier. Hoewel de naam het wel doet vermoeden, hebben de wijnen van deze twee herkomstgebieden weinig met elkaar gemeen. Crozes-Hermitage bestrijkt ± 1.500 hectare (in 2013) en is daarmee de grootste appellation van de noordelijke Rhône. Verdeeld over elf gemeentes strekt het gebied zich uit van Serves-sur-Rhône in het noorden tot aan Pont-

Door de verschillen in terroir en klimaatinvloeden variëren de wijnen aanzienlijk qua karakter. De zuidelijke wijngaarden bevinden zich op de plateaus en terrassen, ingeklemd tussen de Rhône en de Isère en omringd door fruitbomen. De bodem bestaat uit een dikke laag keien gemengd met rode klei. De wijnen zijn hier fruitig en soepel en tonen enige gelijkenis met de ‘shiraz’ uit de Nieuwe Wereld (zwarte bessenjam). Uitzonderingen vinden we rondom Pont L’Isère waar het mooiste terroir (o.a. Clos de Grive) zich bevindt en waar sublieme rode en witte Crozes-Hermitage worden voortgebracht.

In het noord(oosten) bevinden de wijngaarden zich op steile hellingen. De gemeenten Larnage en Crozes-Hermitage hebben rotsachtige terrassen bedekt met löss en wit zand. De meest noordelijke gelegen gemeenten Erôme, Serves en Gervans bevatten graniet bedekt met löss. Hier vinden we de meest gestructureerde (tanninerijke) en complexe rode en de meest interessantste witte Crozes-Hermitage wijnen.

de-l’Isère in het zuiden. Evenals bij Saint-Joseph is het areaal de laatste decennia significant uitgebreid en nog altijd is het leeuwendeel van de productie afkomstig van de coöperatie in Tain l’Hermitage en het grote handelshuis Jaboulet.

Hermitage

Ooit maakte Hermitage onderdeel uit van het Centraal Massief, maar door een koerswijziging van de rivier is het afgescheiden geraakt van Tournon.

Dit kleine herkomstgebied (± 136 hectare), verspreid over de gemeenten Tain-l’Hermitage, Crozes-Hermitage en Larnage, dankt zijn reputatie aan het unieke terroir van met name de zuidelijke hellingen.  

De beste rode wijnen komen van de westkant van de heuvel, van het oorspronkelijke Massief-terroir. Blessards (granietrijk), Le Méal (kalksteen en keien) en L’Hermite. De meest oostelijke hellingen Murets en Dionniers, waar de bodem kleirijker is, brengen vooral witte Hermitage voort.

De wijngaarden zijn grotendeels in handen van de drie grote négociants (Chapoutier, Jaboulet, Delas). De naamborden op de hellingen getuigen hiervan en vormen in mijn ogen een bizar contrast met de oude Chapelle Saint Christophe die boven de wijngaarden uit toornt.

De rode wijnen (70% van de productie), dikwijls van 100% syrah, zijn zeer aromatisch (violen, zwarte bessen, specerijen) en tanninerijk en hebben een aanzienlijke  bewaarpotentie. Geassembleerd met marsanne en/of roussanne (voor maximaal 15% toegestaan) zijn ze vaak op jongere leeftijd al toegankelijk. De witte Hermitage heeft veelal de marsanne als basis, al dan niet gecompleteerd met roussanne. Deze verfijnde wijnen ontwikkelen zich zeer complex, met rijke bloemen-  (linde, narcis, iris, amandelbloesem) en fruitassociaties (perzik, abrikoos), een lichte vettigheid en een aangenaam bitter in de afdronk. Ook mag onder de AOC Hermitage een vin de paille van 100% marsanne worden gemaakt. Een zeldzaamheid die weinig wordt aangeboden.

In goede oogstjaren zijn zowel de witte als de rode Hermitage gebaat bij vijf tot tien jaar flesrijping